باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوزم دیر نیست

…آيا واقعا به اين قلب کوچک توجه داري؟

آرزو مي‌کنم اي كاش همين‌طور بود تا من محكم و استوار در حريم عشق تو گام برمي‌داشتم

بسیار مشتاقم با تمام وجود احساس کنم تو عشقت را درباره من هم ابراز می‌کنی

باز هم به من خاطرنشان کن که محبت تو هميشه شامل حالم مي‌شود

قلبم را مالامال از عشق و آرامش بي‌پايان خود بگردان

عشق آدمي مرا افسرده و غمگين كرده و با دلي شكسته،‌ ميدان مبارزه براي ادامه زندگي را در مقابلم قرار داده

عشقي را به من نشان بده كه هرگز دلتنگي و ناراحتي در آن راهي نداشته باشد و من از این که با تو صادق و یکرنگ هستم احساس حماقت نکنم

عشقی صاف و زلال که نیاز نباشد بترسم از فردا، که نکند گل‌آلوده شود اگر ندانسته خطایی کردم

عشقي كه بدانم تو دوستم داري حتي با همه بدي‌هايم و اشتباهاتم، گداي محبتت نباشم و تو مهربانانه مهري دائم و هميشگي داشته باشي و لطفت به جان و روحم گاه‌وبيگاه نباشد

به دنبال نگاهی هستم که مرا از پس دیوانگی‌ام بفهمد و تنها تو هستی که می‌دانی سادگی از ته دلبستگی‌ام پیداست

تنها تو هستی که  قدر پاکی و سادگیم را می‌دانی و همیشه مي‌خواهي مرا بی هیچ منتی

می‌دانم اين عشق ابدي توست كه احساس دوست داشتن ديگران را به من ارزاني می‌بخشد و قلبم را روشن می‌كند

عشق بي‌پايان توست كه امروز مرا وا می‌دارد تا بدون چشم‌داشتی ديگران را دريابم

تو گفتی  اين همه انسان را آفريدی تا عشق و علاقه‌ات را به من،يعني انسان ثابت كنی

تو گفتی برگرد اگر صد بار هم خطا کردی

مهربان ِ هميشگي‌ام؛ خسته‌ام و دلزده از اين وابستگي‌ها، من راه را و درگاه تو را گم كرده‌ام و روزهايم شده به سياهي شب و شب‌هايم پر است از اضطراب و آشفتگي

قلبم و روحم درد دارد و مرهم اگر ندهي، مي‌ميرد اين ساده دل

می‌خواهم برگردم و امید دارم که دیر نکرده باشم

می‌خواهم شگفتي ِ مهربانی و سخاوت بیکران تو را نسبت به بندگانش به همه ثابت كنم

می‌خواهم تا دیر نشد دوباره پیدایت کنم و می‌دانم تو مهربان‌تر از این هستی که خطاهايم را نبخشی، دستم را نگیری و در آغوشت راهم ندهی…